บ่อยบ่อยที่เห็น
เขาเดินผ่านมาและทักทาย
แต่เธอทำเฉยเฉย ไม่ค่อยยิ้มและพูดจา
แต่สิ่งที่ฟ้องว่ามันไม่จริง คือสายตา
สบตากันทุกครั้ง ก็เป็นเธอที่หวั่นไหว
เจ็บปวดรู้ไหม ที่ได้รู้ความเป็นจริง
ว่าเธอนั้นไม่เคยจะลืม
และยังรักเขามากมาย
เจ็บปวดทุกครั้ง แต่ต้องทนดูเรื่อยไป
จะห้ามได้อย่างไร
กับเขาคนที่เธอไม่ลืม
ตั้งแต่เมื่อฉันและเธอ ตกลงมาคบกัน
แค่ตัวเธอเท่านั้น
เท่าที่ฉันครอบครองได้
แต่สิ่งที่ฉันต้องการจากเธอ คือหัวใจ
แต่จะทำยังไง ให้เธอลืมเขาคนนั้น
อยากเก็บเขาไว้ คงไม่ฝืนหัวใจเธอ
ไม่ต้องการอะไรจากเธอ
ถ้าต้องฝืนใจให้กัน
อยากเก็บเขาไว้ ไม่เป็นไรไม่ว่ากัน
จะรู้ไว้เท่านั้น
ว่าฉันเป็นตัวจริงของเธอ
ฉันนั้นหวังว่าคงต้องมี วันหนึ่ง
ที่เวลาจะคอยเยียวยา ให้เธอหายดี
แต่คงจะคอยนานมากไป
จิตใจมันเลยบางลงทุกที
รู้บ้างหรือเปล่า ฉันเป็นอย่างไร
อยากเก็บเขาไว้ คงไม่ฝืนหัวใจเธอ
ไม่ต้องการอะไรจากเธอ
ถ้าต้องฝืนใจให้กัน
อยากเก็บเขาไว้ ไม่เป็นไรไม่ว่ากัน
จะรู้ไว้เท่านั้น
ว่าฉันเป็นตัวจริงของเธอ
อยากเก็บเขาไว้ ไม่เป็นไรไม่ว่ากัน
จะรู้ไว้เท่านั้น
ว่าฉันเป็นตัวจริง…ของเธอ

พอเจอคนที่แสนดีจริงๆ ก้อยากจะหยุดเวลาทุกอย่างเอาไว้„,

เหมือนสายตาไม่ค่อยดี
เหมือนเห็นไม่ชัดเมื่ออยู่ตรงนี้
ได้อยู่ข้างกาย แค่เพียงเหลียวมอง
ฉันเลยมองไม่เห็นสักที
คุณค่าของเธอคนนี้ ไม่เห็นเลย

ฉันเพิ่งรู้ว่ามองพลาดไป
เมื่อได้เห็นเธอจากมุมนั้น
จากคนที่เคยยืนคอยที่เดิม
ค่อยๆ เดินก้าวไปจากฉัน
ภาพเธอที่เห็นเลืองลาง ก็เริ่มจะชัด

เพิ่งรู้ว่าฉันไม่ได้ต้องการคนที่ดีพอ
เพื่อมารักกัน (เพื่อที่มารักกัน)
เพิ่งรู้ว่าฉันต้องการแค่คนที่พอดีกับฉัน
และคนนั้นคือเธอ

เพราะสายตามันหลอกฉัน
หรือมือใครมาปิดไว้
ก็สายตาฉันยาวจนเกินไป
มองเลยหัวใจที่ใกล้แค่เพียงเอื้อมคว้า

ต้องการเธอได้ยินไหม
ตะโกนให้ฟังดังๆ ว่ารัก
ขอเธออย่าเดินไปจากฉัน
ช่วยหันมองกันอีกที

สายตายาววว